невозде́ржанный няўстры́маны; (несдержанный) нястры́маны;
невозде́ржанный на язы́к нястры́маны на язы́к;
невозде́ржанный няўстры́маны; (несдержанный) нястры́маны;
невозде́ржанный на язы́к нястры́маны на язы́к;
невозде́ржаность няўстры́манасць, -ці
невозде́ржаный няўстры́маны, нястры́маны.
невозмо́жно
1.
2.
невозмо́жное
невозмо́жность немагчы́масць, -ці
в слу́чае невозмо́жности калі́ не́льга, у вы́падку немагчы́масці;
за невозмо́жностью з прычы́ны немагчы́масці;
до невозмо́жности да немагчы́масці; (чрезвычайно) надзвыча́йна, надзвы́чай;
невозмо́жный немагчы́мы, немажлі́вы.
невозмути́мо
невозмути́мо улыба́ться спако́йна (абыя́кава) усміха́цца;
невозмути́мость
отвеча́ть с невозмути́мостью адка́зваць спако́йна (абыя́кава);
невозмути́мость хара́ктера спако́йнасць хара́ктару;
невозмути́мый (спокойный) спако́йны; (равнодушный) абыя́кавы; (ничем не нарушаемый) непару́шны; (полный) по́ўны;
сохраня́ть невозмути́мое споко́йствие захо́ўваць по́ўны спако́й;
невозмути́мый тон спако́йны (абыя́кавы) тон;
невозмути́мый челове́к спако́йны чалаве́к;
невозмути́мая тишина́ непару́шная цішыня́.