зава́жживать
Verbum
анлайнавы слоўнікзава́жничать
зава́л зава́л, -лу
зава́ленный
1. зава́лены,
2. закі́нуты,
3. абва́лены, абу́раны, абру́шаны;
зава́ливание
1. зава́льванне, -ння
2. закі́дванне, -ння
3. абва́льванне, -ння
зава́ливать
1.
2. (запрокидывать)
3. (обрушивать)
зава́ливаться
1.
2. (запрокидываться)
3. (обрушиваться)
4. (терпеть неудачу, проваливаться)
5.
зава́лина, зава́линка пры́зба, -бы
завали́ть
1.
завали́ть пала́тку ве́тками завалі́ць пала́тку галлём;
ка́мни завали́ли пеще́ру камяні́ завалі́лі пячо́ру;
завали́ть стол кни́гами завалі́ць стол кні́гамі;
завали́ть магази́ны това́рами завалі́ць (пазава́льваць) магазі́ны тава́рамі;
его́ завали́ли рабо́той яго́ завалі́лі рабо́тай;
он завали́л всё де́ло ён завалі́ў усю́ спра́ву;
2. (запрокинуть)
завали́ть го́лову наза́д закі́нуць (адкі́нуць) галаву́ наза́д;
3. (обрушить)
завали́ть сте́ну абвалі́ць (абуры́ць, абру́шыць) сцяну́;
4. (заложить — горло, уши
у него́ от стра́ху и го́рло завали́ло у яго́ ад стра́ху і го́рла залажы́ла;
завали́ться
1.
кни́га завали́лась за шкаф кні́га завалі́лася за ша́фу;
он завали́лся спать ён завалі́ўся спаць;
2. (запрокинуться)
одна́ рука́ его́ беспо́мощно завали́лась наза́д адна́ рука́ яго́ бездапамо́жна закі́нулася (адкі́нулася) наза́д;
3. (обрушиться)
плете́нь завали́лся пляце́нь абвалі́ўся (абуры́ўся, абру́шыўся);
4. (потерпеть неудачу, провалиться)
завали́ться на экза́мене правалі́цца на экза́мене;
◊
хоть завали́сь хоць завалі́ся;