Verbum

костёл касцёл, -ла м.;

костёльный касцёльны.

костёр​^I м.

1. аго́нь, род. агню́ м., во́гнішча, -шча ср., касцёр, -стра́ м.;

развести́ костёр раскла́сці аго́нь;

сиде́ть у костра́ сядзе́ць каля́ во́гнішча (каля́ агню́);

пионе́рский костёр піяне́рскі касцёр;

сжига́ть на костре́ спа́льваць на агні́ (на кастры́);

2. (поленница) обл., спец. касцёр, -стра́ м.;

3. горн. касцёр, -стра́ м.

костёр​^II бот. каласо́ўнік, -ку м.

костёрщик горн. касцёршчык, -ка м.

кости́стый касці́сты;

кости́стые ры́бы зоол. касці́стыя ры́бы.

кости́ть несов., прост. ла́яць, прабіра́ць.

костля́вость кашча́васць, -ці ж.; хударля́васць, -ці ж.;

костля́вый кашча́вы; (худощавый) хударля́вы.

костномозгово́й касцёвамазгавы́.