ре́зать несов.
1. в разн. знач. рэ́заць;
ре́зать мета́лл рэ́заць мета́л;
ве́тер ре́жет лицо́ ве́цер рэ́жа твар;
его́ го́лос ре́жет слух яго́ го́лас рэ́жа слых;
2. (убивать) рэ́заць; (свиней) кало́ць;
◊
ре́зать пра́вду (в глаза́) рэ́заць пра́ўду (у во́чы);
ре́зать глаза́ рэ́заць во́чы;
по живо́му ре́зать па жывы́м рэ́заць;
без ножа́ ре́зать (кого) без нажа́ рэ́заць (каго);
у́хо (у́ши) ре́жет (дерёт) ву́ха (ву́шы) рэ́жа (дзярэ́);
ре́заться возвр., страд. рэ́зацца.
резви́ться несов. весялі́цца, дурэ́ць, гуля́ць; (озорничать) гарэ́заваць, гарэ́знічаць.
ре́зво нареч.
1. жва́ва, гарэ́зліва; дураслі́ва, сваво́льна;
2. шпа́рка; см. ре́звый;
ре́звость
1. жва́васць, -ці ж., гарэ́злівасць, -ці ж.; дураслі́васць, -ці ж., сваво́льнасць, -ці ж.;
2. (быстрота в беге) шпа́ркасць, -ці ж.;
резву́нья, резву́шка разг. гарэ́за, -зы ж., дураслі́ўка, -кі ж.;
ре́звый
1. (о человеке) жва́вы, гарэ́злівы; (шаловливый) дураслі́вы, сваво́льны;
2. (быстрый в беге) шпа́ркі.
резеда́ бот. рэзеда́, -ды́ ж.;
резедо́вые мн., сущ., бот. рэзедо́выя, -вых;