Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

изверга́ть несов.

1. (выбрасывать) выкіда́ць, выкі́дваць; (о вулкане и т. п.) вывярга́ць;

2. физиол. вывярга́ць;

3. (произносить, выкрикивать ругательства, проклятия и т. п.) выкры́кваць;

изверга́ться

1. выкіда́цца, выкі́двацца; вывярга́цца;

2. страд. выкіда́цца, выкі́двацца; вывярга́цца; выкры́квацца; см. изверга́ть.

изве́ргнутый

1. вы́кінуты; вы́вергнуты;

2. вы́вергнуты;

3. вы́крыкнуты; см. изве́ргнуть;

изве́ргнуть сов.

1. (выбросить) вы́кінуць; (о вулкане и т. п.) вы́вергнуць;

2. физиол. вы́вергнуць;

3. (произнести, выкрикнуть — ругательство, проклятие и т. п.) вы́крыкнуць;

изве́ргнуться вы́кінуцца; (о вулкане и т. п.) вы́вергнуцца.

изверже́ние

1. (выбрасывание) выкіда́нне, -ння ср.; (вулкана и т. п.) вывяржэ́нне, -ння ср.;

2. физиол. вывяржэ́нне, -ння ср.;

3. (произнесение, выкрикивание — ругательств, проклятий и т. п.) выкры́кванне, -ння ср.;

изверже́ния мн. (изверженная масса) вывяржэ́нні, -нняў.

изве́рженный

1. (выброшенный) вы́кінуты;

2. геол., физиол. вы́вергнуты.

изве́риваться несов. зняве́рвацца (у кім, чым);

изве́риться сов. зняве́рыцца;

он изве́рился в свои́х си́лах ён зняве́рыўся ў сваі́х сі́лах.