Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

торе́втика иск. тарэ́ўтыка, -кі ж.

торе́ро тарэ́ра нескл., м.

торе́ц тарэ́ц, род. тарца́ м.; старча́к, -ка́ м.;

поста́вить торцо́м паста́віць старчако́м (стаўма́).

торёный прил. пракла́дзены, пратапта́ны.

торже́ственно нареч. урачы́ста;

торже́ственность урачы́стасць, -ці ж.;

торже́ственный урачы́сты;

торжество́ ср.

1. (празднество) урачы́стасць, -ці ж.; свя́та, -та ср.;

2. (победа) перамо́га, -гі ж.; (триумф) трыу́мф, -фу м.;

торжество́ победи́теля трыу́мф перамо́жцы;

3. (состояние радости) ра́дасць, -ці ж.;

на лице́ его́ отрази́лось торжество́ на тва́ры яго́ адлюстрава́лася ра́дасць;

воскли́кнуть с торжество́м усклі́кнуць з ра́дасцю.

торжествова́ть несов.

1. (праздновать) уст. святкава́ць;

торжествова́ть побе́ду святкава́ць перамо́гу;

2. (иметь успех, быть победителем над кем, над чем) перамага́ць (каго, што), браць верх (над кім, над чым), трыумфава́ць;

торжествова́ть над враго́м перамага́ць во́рага, браць верх над во́рагам;

3. (радоваться, ликовать) ра́давацца;

торжеству́ющий

1. прич. які́ (што) святку́е; які́ (што) трыумфу́е;

2. прил. (исполненный превосходства) перамо́жны, по́ўны ра́дасці (трыу́мфу);

торжеству́ющий взгляд перамо́жны (по́ўны ра́дасці) по́гляд.