Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

намета́тьI несов. (к намести́) намята́ць, наме́таць.

намета́тьII сов.

1. (меча, набросать) накіда́ць, мног. панакіда́ць, панакі́дваць;

2. (икры) накла́сці;

3. (сделать опытным) разг. напрактыкава́ць; набі́ць;

намета́ть глаз напрактыкава́ць во́ка;

намета́ть ру́ку напрактыкава́ць (набі́ць) руку́.

намета́тьIII сов., портн. нафастрыгава́ць; наабкіда́ць.

намета́тьсяI несов., страд. намята́цца; см. намета́тьI.

намета́тьсяII сов., прост. (приобрести сноровку) напрактыкава́цца, налаўчы́цца.

наметённый наме́цены.

наме́тить сов.

1. (поставить метку) наме́ціць, несов. панамяча́ць, назна́чыць, мног. паназнача́ць;

2. (план, линию поведения и т. п.) наме́ціць, мног. панамяча́ць; (набросать) накіда́ць, мног. панакіда́ць, панакі́дваць;

3. (кандидата) наме́ціць, мног. панамяча́ць, вы́значыць, мног. павызнача́ць;

4. (нацелить) разг. нацэ́ліць, наме́ціць;

наме́титься

1. наме́ціцца; (установиться) вы́значыцца;

2. (нацелиться) разг. нацэ́ліцца, наме́ціцца.

намеча́ть несов.

1. (ставить метку) намяча́ць, ме́ціць, зна́чыць, пазнача́ць;

2. (план, линию поведения и т. п.) намяча́ць; (набрасывать) накіда́ць, накі́дваць;

3. (кандидата) намяча́ць, вызнача́ць;

намеча́ться

1. намяча́цца; (устанавливаться) вызнача́цца;

2. страд. намяча́цца, зна́чыцца; накіда́цца, накі́двацца; вызнача́цца; см. намеча́ть.