грозоотме́тчик мет. навальніцаадзна́чнік, -ка м.
грозоупо́рный маланкатрыва́лы.
гром прям., перен. гром, род. гро́му м.,
◊
(как) гром среди́ я́сного не́ба (як) гром сяро́д я́снага не́ба;
мета́ть громы и мо́лнии дава́ць перуно́ў.
грома́даI ж. грама́да, -ды ж., ве́ліч, -чы ж.; (о сооружении — ещё) гмах, род. гма́ху м.
грома́даII ист. грамада́, -ды́ ж.
грома́дина ж., разг. грама́дзіна, -ны ж., ве́ліч, -чы ж.; (о сооружении — ещё) гмах, род. гма́ху м.;
грома́дность велічэ́знасць, -ці ж., веліза́рнасць, -ці ж., вялі́зарнасць, -ці ж.;
грома́дный велічэ́зны, веліза́рны, вялі́зарны, вялі́зны.
громи́ла разг. грамі́ла, -лы м.;
громи́ть несов., прям., перен. грамі́ць.