Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

гриппова́ть несов., разг. грыпава́ць;

гриппо́зный грыпо́зны.

грифI

1. миф. грыф, род. гры́фа м.;

2. зоол. грыф, род. гры́фа м.

грифII муз. грыф, род. гры́фа м.

грифIII (выгравированная подпись) грыф, род. гры́фа м.

гри́фель гры́фель, -ля м.;

гри́фельный гры́фельны.

грифо́н в разн. знач. грыфо́н, -на м.

гроб м.

1. труна́, -ны́ ж., дамаві́на, -ны ж.;

2. уст. (могила) магі́ла, -лы ж.; (смерть) смерць, род. сме́рці ж.;

вогна́ть в гроб увагна́ць у магі́лу;

по гроб (жи́зни) да магі́лы (да сме́рці);

стоя́ть одно́й ного́й в гробу́ стая́ць адно́й наго́й у магі́ле;

в гроб гляде́ть (смотре́ть) глядзе́ць у магі́лу;

хоть в гроб ложи́сь хоць у труну́ кладзі́ся.

гро́бить несов., прост. губі́ць, ні́шчыць.