извини́ть сов.
1. вы́бачыць (каму што, за што), праба́чыць (каму што, за што); (простить) дарава́ць (каму што, за што);
прошу́ извини́ть меня́ прашу́ вы́бачыць (праба́чыць) мне;
2. уст. (оправдать) апраўда́ць; вы́бачыць, праба́чыць;
э́тот посту́пок нельзя́ извини́ть мо́лодостью гэ́ты ўчы́нак не́льга апраўда́ць маладо́сцю;
◊
извини́(те)! выбача́й(це)!, вы́бач(це)!, прабача́й(це)!, праба́ч(це)! дару́й(це);
извини́ться папрасі́ць прабачэ́ння (у каго);
извиня́ть несов. выбача́ць, прабача́ць; дарава́ць (каму што, за што);
извиня́ться
1. прасі́ць выбачэ́ння, прабачэ́ння (у каго);
2. страд. выбача́цца, прабача́цца; дарава́цца; см. извиня́ть;
извиня́ющий
1. прич. які́ (што) выбача́е, які́ (што) прабача́е; які́ (што) дару́е (каму што, за што); см. извиня́ть;
2. в знач. прил. выбача́льны;
извиня́ющийся
1. прич. які́ (што) про́сіць выбачэ́ння (прабачэ́ння);
2. в знач. прил. выба́члівы, праба́члівы;
говори́ть извиня́ющимся то́ном гавары́ць выба́члівым (праба́члівым) то́нам.
изви́ть сов. вы́гнуць, закруці́ць, скруці́ць;
изви́ться вы́гнуцца, вы́круціцца; зві́цца.
извлека́ть несов.
1. (доставать из чего-л.) дастава́ць; выця́гваць; выма́ць;
2. (выбирать материалы, цитаты) выбіра́ць;
извлека́ть ну́жные цита́ты из кла́ссиков выбіра́ць патрэ́бныя цыта́ты з кла́сікаў;
3. (добывать) здабыва́ць;
извлека́ть сок из расте́ний здабыва́ць сок з раслі́н;
4. (получать, приобретать) атры́мліваць;
извлека́ть по́льзу атры́мліваць кары́сць;
извлека́ть уро́ки атры́мліваць уро́кі;
5. мат. здабыва́ць; см. извле́чь;