Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

дерза́ние ср., высок.

1. адва́га, -гі ж., сме́ласць, -ці ж.; (риск) ры́зыка, -кі ж.;

2. (смелое стремление) сме́лае імкне́нне, сме́лае парыва́нне; (риск) ры́зыка, -кі ж.

дерза́ть несов.

1. (осмеливаться на что-л.) книжн. адва́жвацца, асме́львацца; (рисковать) рызыкава́ць;

враги́ не дерза́ли прибли́зиться во́рагі не адва́жваліся (не асме́льваліся, не рызыкава́лі) наблі́зіцца;

2. (смело стремиться к чему-л.) высок. сме́ла імкну́цца; (рисковать) рызыкава́ць;

на́до дерза́ть (рисковать) трэ́ба рызыкава́ць;

дерза́йте! (действуйте) разг. дзе́йнічайце!

дерзи́ть несов., разг. (говорить дерзости) гавары́ць дзёрзкасці; (грубить) грубія́ніць; (дерзко вести себя) дзёрзка паво́дзіць (трыма́ць) сябе́.

де́рзкий

1. дзёрзкі; (грубый) гру́бы, грубія́нскі;

2. (смелый) дзёрзкі; адва́жны, сме́лы;

де́рзко нареч.

1. дзёрзка; гру́ба, па-грубія́нску;

2. дзёрзка; адва́жна, сме́ла; см. де́рзкий.

дерзнове́ние ср., высок., уст. адва́га, -гі ж., сме́ласць, -ці ж.;

дерзнове́нно нареч. адва́жна, сме́ла;

дерзнове́нность высок., уст. адва́га, -гі ж., сме́ласць, -ці ж.;

дерзнове́нный адва́жны, сме́лы.

дерзну́ть сов. адва́жыцца, асме́ліцца; (рискнуть) рызыкну́ць; см. дерза́ть.