Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aąbceęijklłmnoóprsuwyzźż/

dokończenie

н. заканчэнне, сканчэнне, канец;

~e nastąpi — канец будзе

dokończony :

nie dokończony — незакончаны; незавершаны

dokończyć

зак. скончыць, дакончыць, завяршыць, закончыць

dokooptować

зак. кааптаваць

dokopać

зак. дакапаць

dokopać się

зак. дакапацца

dokosić

зак. дакасіць

dokować

незак. уводзіць судна ў док

dokowanie

н. увядзенне судна ў док

dokrajać

незак. дакройваць; дарэзваць