Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

dzwoniec

м. заал. лясная канарэйка (Chloris chloris)

dzwonko

dzwonk|o

н. кавалак рыбы;

podzielić rybę na ~a — падзяліць рыбу на кавалкі

dzwonnica

ж. званіца

dzwonnik

м. званар

dzwono

н.

1. звёнка; звяно вобада ў коле (ад спіцы да спіцы);

2. кавалак рыбы

dźgać

незак. пароць, калоць

dźgnąć

зак. парнуць, кальнуць

dźwięczeć

dźwięcz|eć

незак.

1. гучаць, чуцца;

w głosie ~ał żal — у голасе чулася журба;

2. званіць, гучаць

dźwięczny

гучны, звонкі

dźwięk, ~u

м. гук;

naśladowanie ~ów — гукаперайманне;

pusty dźwięk — іран. пусты гук