Verbum

domostwo

н.

1. дом (з гаспадарчымі будынкамі); сядзіба;

2. гаспадарка

domownik

м. дамачадзец; сямейнік

domowy

1. хатні, дамашні;

obiady ~e — дамашнія абеды;

areszt ~y — хатні арышт;

zadanie ~e — хатняе заданне; дамашняе заданне;

~ego wyrobu — самаробны;

~a kiełbasa — сялянская каўбаса;

2. айчынны;

wojna ~a — грамадзянская вайна

domówić

зак.

1. дагаварыць;

2. komu паджартаваць з каго;

гл. domawiać

domówić się

зак. o co намякнуць на што; нагадаць што

domówiony :

nie domówiony — недагавораны; недамоўлены; недаказаны

domyć

зак. дамыць; адмыць

domyć się

зак. дамыцца; адмыцца

domykać

незак. шчыльна зачыняць

domykać się

незак. шчыльна зачыняцца