Verbum

domieszanie

н. прымешванне

domieszka

ж. дамешка, прымешка, прымесь;

z ~ą goryczy (smutku, ironii) — з дамешкам горычы (суму, іроніі)

domieszkać

зак. дажыць (да пэўнага тэрміну)

domięśniowy

мед. унутрымышачны

dominacja

ж. кніжн. дамінаванне; перавага;

dominacja silnych nad słabymi — дамінаванне моцных над слабымі

dominialny

дамініённы; які адносіцца да дамініёна

dominikanin

м. манах дамініканскага ордэна; дамініканец

dominikański

дамініканскі

dominium

н. дамініён

domino

н. даміно