Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż

dominować

domin|ować

незак. кніжн. дамінаваць, пераважаць; панаваць;

wieża ~uje nad miastem — вежа ўзвышаецца над горадам

dominujący

які дамінуе (пануе, перавагае);

dominujący rys charakteru — рыса характару, якая дамінуе

domknąć

зак. шчыльна зачыніць

domłócić

зак.

1. дамалаціць;

2. намалаціць дадаткова

domniemać

зак.; гл. domniemać się

domniemać się

зак. кніжн. czego выказаць меркаванне; здагадацца; дадумацца

domniemanie

н. меркаванне, дапушчэнне, здагадка

domniemany

мяркуемы; уяўны; меркаваны

domokrążca

м.

1. карабейнік, разносчык;

2. старызнік

domorosły

дамарослы; сваёй гадоўлі