Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aąceęfhijklłmnoóprstuwyz.
aąeęilłoóruy.

sprzyjający

спрыяльны;

sprzyjający moment — спрыяльны (зручны) момант

sprzyjanie

н.

1. спрыянне;

2. добразычлівасць; зычлівасць; прыхільнасць

sprzykrzyć się

зак. абрыднуць

sprzymierzać się

незак. заключаць саюз

sprzymierzenie

н. саюз

sprzymierzeniec

м. саюзнік

sprzymierzyć się

зак. заключыць саюз

sprzysiąc się

зак. арганізаваць змову; змовіцца

sprzysięgać się

незак. арганізоўваць змову

sprzysiężenie

н. загавор; змова