zapanować
zapanowa|ć
зак.
1. kim/czym авалодаць кім/чым; падпарадкаваць каго/што;
~ć nad sytuacją — апанаваць сітуацыю; авалодаць становішчам;
2. надысці; запанаваць; усталявацца;
~ła cisza — запанавала цішыня
zaparkować
зак. (пра аўтамабіль) паставіць на стаянку; прыпаркаваць
zaparzać
незак. заварваць; запарваць
zaparzyć
зак. заварыць; запарыць;
zaparzyć herbatę — заварыць гарбату (чай);
zaparzyć kawę — зварыць каву;
zaparzyć paszę — запарыць корм
zapaskudzić
зак. разм. запэцкаць; забрудзіць; запаскудзіць
zapasowy
zapasow|y
запасны;
~e części — запасныя часткі (дэталі);
wyjście ~e — запасны выхад; запасное выйсце
zapasy
мн. барацьба; дужанне; баруканне; спаборніцтва;
iść w zapasy — спаборнічаць; барукацца; дужацца
zapasywać
незак. падпярэзвацца; падпярэзваць каго