Verbum

zapanbractwo

н. запанібрацтва

zapanować

зак.

1. kim/czym авалодаць кім/чым; падпарадкаваць каго/што;

~ć nad sytuacją — апанаваць сітуацыю; авалодаць становішчам;

2. надысці; запанаваць; усталявацца;

~ła cisza — запанавала цішыня

zaparcie

н. мед. запор

zaparkować

зак. (пра аўтамабіль) паставіць на стаянку; прыпаркаваць

zaparzać

незак. заварваць; запарваць

zaparzyć

зак. заварыць; запарыць;

zaparzyć herbatę — заварыць гарбату (чай);

zaparzyć kawę — зварыць каву;

zaparzyć paszę — запарыць корм

zapaska

ж. фартух

zapaskudzić

зак. разм. запэцкаць; забрудзіць; запаскудзіць

zapasowy

запасны;

~e części — запасныя часткі (дэталі);

wyjście ~e — запасны выхад; запасное выйсце

zapasy

мн. барацьба; дужанне; баруканне; спаборніцтва;

iść w zapasy — спаборнічаць; барукацца; дужацца