Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

zapakować

зак. запакаваць, упакаваць;

zapakować rzeczy — запакаваць рэчы;

zapakować chorego do łóżka — пакласці хворага ў ложак;

zapakować do kozy — упячы ў каталажку

zapalać

незак. запальваць; распальваць; закурваць;

гл. zapalić

zapalczywość

ж. гарачнасць, запальчывасць

zapalczywy

гарачы, запальчывы

zapalenie

н. запаленне; запальванне;

zapalenie ognia — запальванне агню;

zapalenie płuc — запаленне лёгкіх; пнеўманія

zapaleniec

м. энтузіяст; палкі чалавек

zapaleńczy

захоплены; палкі

zapalić

зак.

1. запаліць; закурыць; распаліць;

zapalić w piecu — распаліць ў печы;

2. натхніць;

zapalić kogo do walki — натхніць каго на барацьбу

zapalić się

зак.

1. запаліцца; успыхнуць;

2. натхніцца; захапіцца; загарэцца; запалаць;

zapalić się gniewem — загарэцца гневам;

zapalić się do malarstwa — захапіцца жывапісам

zapalnica

ж.; гл. zapalarka