Verbum

zagubić

зак. згубіць; страціць

zagubić się

зак. згубіцца;

zagubić się w tłumie — згубіцца ў натоўпе;

zagubić się w lesie — заблукаць у лесе

zagubiony

1. згублены; закінуты;

~a wyspa — закінуты востраў;

rzeczy ~e — згубленыя рэчы;

2. разгублены;

czuł się ~y — ён адчуваў сябе разгубленым; ён адчуваў разгубленасць

zagustować

зак. w czym увайсці ў смак чаго; прыахвоціцца да чаго; уцягнуцца ў што; заахвоціцца;

~ł w tym — гэта яму спадабалася

zagwarantować

зак. гарантаваць

zagwizdać

зак. засвістаць;

zagwizdać na psa — паклікаць (падазваць) сабаку (свістам)

zahaczać

незак. чапляць, закранаць

zahaczać się

незак.

1. чапляцца;

2. gdzie перан. разм. прыладжвацца; уладкоўвацца дзе

zahaczyć

зак. зачапіць; закрануць

zahaczyć się

зак.

1. зачапіцца;

2. gdzie перан. разм. прыладзіцца; уладкавацца дзе