Verbum

zagoić się

зак. загаіцца; зажыць; залячыцца

zagon, ~u

м.

1. паласа; поле;

zagon ojczysty — родная зямля;

2. набег, наезд, напад

zagonić

зак. загнаць

zagorzały

zagorzał|y

гарачы; заўзяты; фанатычны;

~е spory — гарачыя спрэчкі

zagospodarować

зак. асвоіць; добраўпарадкаваць; абжыць;

zagospodarować odłogi — асвоіць залежныя землі

zagospodarować się

зак. завесці гаспадарку; наладзіць гаспадарку

zagotować

зак. ускіпяціць; закіпяціць; загатаваць;

zagotować mleko — загатаваць малако

zagotować się

zagotowa|ć się — закіпець, ускіпець;

złość ~ła się w nim — у ім закіпела злосць;

w tramwaju ~ło się — у трамваі ўзняўся шум

zagrabić

зак.

1. загрэбці, згрэбці;

2. захапіць; прысвоіць

zagracić

зак. разм. загрувасціць; заставіць мэбляй; заграмаздзіць