Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

zahamować

зак. затармазіць; затрымаць; прыпыніць; замарудзіць;

zahamować samochód — затармазіць аўтамабіль;

zahamować rozwój — затармазіць (затрымаць) развіццё

zahartować

зак. загартаваць;

zahartować stal — загартаваць сталь;

zahartować organizm — загартаваць арганізм

zahartować się

зак. загартавацца;

zahartować się w walce — загартавацца ў барацьбе

zahartowany

zahartowan|y

загартаваны;

~a stal — загартаваная сталь;

~е dziecko — загартаванае дзіця

zaheblować

зак. загабляваць

zahuczeć

зак.

1. загусці; зашумець;

2. разм. зараўці, заплакаць, зарумзаць

zahukać

зак.

1. закрычаць; крыкнуць;

2. запалохаць; зацюкаць

zahukany

zahukan|y

запалоханы; зацюканы;

~е dziecko — запалоханае дзіця

zaimek

м. грам. займеннік;

zaimek osobowy — асабовы займеннік;

zaimek dzierżawczy — прыналежны займеннік;

zaimek wskazujący — указальны займеннік;

zaimek względny — адносны займеннік;

zaimek pytajny — пытальны займеннік;

zaimek zwrotny — зваротны займеннік

zaimkowy

грам. займенны