Verbum

zabudować

зак. забудаваць;

zabudować plac — забудаваць плошчу

zabudowanie

zabudowani|e

н.

1. (дзеянне) забудова;

2. будынак; пабудова; будоўля;

~а gospodarskie — гаспадарчыя пабудовы

zabudowywać

незак. забудоўваць

zabudowywać się

незак. забудоўвацца

zabulgotać

зак. забулькатаць

zaburzenie

zaburzeni|e

н.

1. разлад; парушэнне; ускладненне, расстройства;

~a atmosferyczne — атмасферныя ўзбурэнні;

~e trawienia фізіял. нястраўнасць; расстройства жывата; дыспепсія;

2. ~а мн. хваляванні; беспарадкі;

a w koloniach — хваляванні ў калоніях

zaburzyć

зак.

1. разладзіць; парушыць;

zaburzyć ład — парушыць парадак;

2. усхваляваць

zabuzować

зак. пайсці ў запой; упіцца

zabytek, ~ku

zabyt|ek

м.

1. помнік (старадаўнасці);

~ki historyczne — гістарычныя помнікі;

ochrona ~ków — ахова помнікаў;

2. рэлікт; перажытак

zabytkowy

старадаўні; гістарычны