Verbum

zabawić

зак.

1. забавіць; пазабаўляць; развесяліць; пацешыць; заняць;

zabawić kogo rozmową — заняць каго размовай (гутаркай);

2. gdzie правесці час дзе; затрымацца дзе, у каго; прабыць; пагасціць;

~ł na wsi tylko tydzień — ён прабыў у вёсцы толькі тыдзень

zabawić się

зак.

1. павесяліцца, пазабавіцца;

2. загуляцца; забавіцца; затрымацца

zabawka

ж. цацка; забаўка;

dziecinna ~a — а) дзіцячая цацка;

перан. дробязь; глупства;

to jest dla niego ~ą — гэта для яго пустая (лёгкая справа);

być ~ą w czyich rękach (czyim ręku) — быць цацкай у чыіх руках

zabawkarski

цацачны;

przemysł zabawkarski — вытворчасць цацак

zabawkarstwo

н. вытворчасць цацак

zabawkowy

цацачны

zabawnie

забаўна, смешна

zabawniś

м. разм. жартаўнік, жартун; штукар, штукант

zabawny

забаўны, смешны, пацешны;

zabawny wypadek — забаўны выпадак

zabawowy

1. забаўляльны;

2. бальны;

bilety ~e — білеты на баль