Verbum

wychodzić

wychodz|ić

незак.

1. выходзіць;

~ić na przechadzkę — выходзіць на прагулку (на шпацыр);

okna ~ą na ulicę — вокны выходзяць на вуліцу;

~ić z wprawy — страціць спрыт (навыкі); развучыцца;

2. разм. выпадаць;

włosy mu ~ą — у яго выпадаюць валасы;

3. карц. хадзіць;

~ić z asa — хадзіць з туза;

~ić na człowieka — выходзіць у людзі;

~ić na swoje разм. заставацца пры сваім;

~i dobrze na czym — атрымліваць прыбытак на чым;

~ić obroną ręką — выходзіць цэлым

wychodztwo

н. уст.; гл. wychodźstwo

wychodźca

м. эмігрант;

wychodźca polityczny — палітычны эмігрант, палітэмігрант

wychodźstwo

н. эміграцыя

wychować

зак. выхаваць

wychować się

зак. выхавацца

wychowanek

м. выхаванец

wychowanica

ж. выхаванка

wychowanie

wychowani|e

н.

1. выхаванне;

~e estetyczne — эстэтычнае выхаванне;

2. выхаванасць; выхаванне;

brak ~a — нявыхаванасць

wychowawca

м. выхавацель, выхавальнік; педагог;

wychowawca klasy — класны кіраўнік