wyciąg, ~u
м.
1. выпіска, вытрымка, вынятка;
2. экстракт;
3. тэх. душнік;
4. тэх. лябёдка; пад’ёмнік;
wyciąg fortepianowy муз. клавір
wyciągać
незак.
1. выцягваць; даставаць;
2. выцягваць; працягваць; цягнуць;
wyciągać rękę o jałmużnę — жабраваць;
wyciągać wniosek — рабіць выснову;
wyciągać pierwiastek мат. здабываць корань;
wyciągać cudzymi rękami kasztany z ognia — чужымі рукамі жар заграбаць;
wyciągać kogo na słówka — выпытваць; выцягваць словы з каго
wyciągać się
незак. выцягвацца, расцягвацца
wyciąganie
н.
1. выцягванне; выманне;
2. працягванне;
3. тэх. выцяжка;
wyciąganie pierwiastka мат. здабыванне кораня
wyciągnąć
зак.
1. выцягнуць; дастаць;
2. працягнуць; выцягнуць;
wyciągnąć nogi (kopyta) разм. капыты задраць; хвост адкінуць; ногі выпруціць (выпрастаць)
wyciągnąć się
зак. выцягнуцца; расцягнуцца;
wyciągnąć się jak długi — расцягнуцца; упасці ўсім целам
wycieczka
ж.
1. экскурсія, падарожжа; вандроўка;
2. экскурс;
~a w przeszłość — экскурс у мінулае;
~a pod adresem … — выпад супраць ...;
~i osobiste разм. асабістыя выпады