Verbum

wcielenie

н.

1. уключэнне, далучэнне;

2. увасабленне, ажыццяўленне, рэалізацыя

wcielić

зак.

1. уключыць;

wcielić do swego państwa — уключыць у склад сваёй дзяржавы;

2. увасобіць, ажыццявіць; здзейсніць;

wcielić w życie — ажыццявіць;

wcielić zamiar w czyn — ажыццявіць намер;

wcielić do wojska — а) уключыць у склад войска б) прызваць у войска

wcielić się

зак.

1. увасобіцца, ажыццявіцца; рэалізавацца;

2. пераўвасобіцца

wcielony

1. увасоблены, ажыццёўлены; рэалізаваны;

2. увасоблены, сапраўдны

wcierać

незак. уціраць

wcieranie

н. уціранне

wcięcie

н.

1. зарубка, засечка;

2. талія

wcięty

падагнаны да таліі

wcinać

незак.

1. урэзваць, усякаць;

2. (адзенне) вузіць;

3. палігр. рабіць водступ;

4. разм. умінаць, есці

wcinać się

незак. урэзвацца, укліньвацца