Verbum

wchodzić

wchodzi|ć

незак.

1. уваходзіць;

~ć z kim w umowę — прыходзіць да пагаднення з кім;

ustawa wchodzić w życie — закон уваходзіць у сілу;

2. падымацца, узыходзіць;

wchodzić po schodach — падымацца па лесвіцы;

3. (пра мора, сушу) урэзвацца, укліньвацца, выступаць;

4. уваходзіць, змяшчацца;

~ć komu w drogę — заступаць каму дарогу;

wchodzić w szczeguły — паглыбляцца ў падрабязнасці (дэталі)

wchód, ~odu

wch|ód

м. уваход

wciąć

wetnę, wetnie зак.

1. урэзаць;

2. павузіць;

3. разм. умяць, з’есці

wciągać

незак.

1. уцягваць, зацягваць;

2. нацягваць;

3. (na co, do czego) заносіць, уключаць (у што);

4. (do czego, w co) уцягваць, залучаць, далучаць

wciągać się

незак. уцягвацца

wciągnąć

зак. уцягнуць

wciągnąć się

зак. уцягнуцца;

wciągnąć się w palenie — уцягнуцца ў курэнне; прывыкнуць да цыгарэт;

wciągnąć się do pracy — уцягнуцца ў працу

wciąż

заўсёды, стала, пастаянна, увесь час;

wciąż to samo — увесь час адно і тое ж;

wciąż gada i gada — усё гаворыць і гаворыць;

wciąż się spóźnia — ён увесь час (заўсёды) спазняецца

wcielać

незак.

1. уключаць, далучаць;

2. увасабляць, ажыццяўляць, рэалізоўваць

wcielać się

незак.

1. увасабляцца, ажыццяўляцца; рэалізоўвацца;

2. пераўвасабляцца