ujęcie
н.
1. узяцце;
2. захоп; затрыманне, арышт;
ujęcie zbiega — затрыманне ўцекача;
3. здабыццё прыхільнасці; схіленне на свой бок;
ujęcie sobie przeciwnika — заваяванне (схіленне на свой бок) праціўніка;
4. падыход, трактоўка, разуменне;
ujęcie sprawy — падыход да справы;
ujęcie tematu — трактоўка тэмы;
ujęcie wody — водазабор
ujma
ujm|a
ж. кніжн. прыніжэнне; шкода; урон;
to przynosi ~ę narodowi — гэта абражае гонар народа
ujmować
незак.
1. браць, хапаць;
2. выяўляць, выражаць;
ujmować myśli w słowa — выражаць думкі словамі;
3. выклікаць прыхільнасць да сябе; схіляць на свой бок;
4. адбаўляць
ujmować się
незак.
1. брацца; хапацца;
ujmować się za głowę — хапацца за галаву;
2. za kim/czym заступацца; абараняць
ujmujący
прывабны; чароўны; прыемны;
ujmujący uśmiech — абаяльная ўсмешка
ujrzeć
зак. кніжн. убачыць, угледзець;
ujrzeć światło dzienne — а) з’явіцца на свет; б) выйсці ў свет (пра кнігу)
ujście
н.
1. вусце;
2. выхадная адтуліна;
3. уцёкі, уцяканне;
znajdować ujście w czym — знаходзіць у чым заспакаенне;
dać ujście czemu — даць волю чаму
ujść
зак.
1. пазбегнуць, унікнуць; уцячы;
to uszło mojej uwagi — на гэта я не звярнуў увагі;
2. прайсці;
uszliśmy kilka kroków — мы прайшлі некалькі крокаў;
3. z czego пакінуць што;
ujdzie! — падыдзе!;
ujść z życiem — вынесці ногі; выйсці цэлым;
ujdzie od biedy — добра будзе і так (пры адсутнасці лепшага)