potrzebować
potrzeb|ować
незак. kogo/czego мець патрэбу у кім/чым; патрабаваць чаго;
nie ~ujesz tego robić — табе не трэба гэта рабіць
potrzymać
зак. патрымаць; патрымацца
potulność
ж. лагоднасць, рахманасць; пакорлівасць
potulny
лагодны, рахманы; пакорлівы
poturbować
зак. пабіць, набіць; адлупцаваць
potwarz
ж. паклёп; звадня; нагавор;
rzucić na kogo potwarz — абылгаць, абгаварыць каго; узвесці паклёп каго
potwierdzać
незак. пацвярджаць, сцвярджаць
potwierdzenie
н. пацвярджэнне; сцвярджэнне; пасведчанне;
potwierdzenie zamówienia — пацвярджэнне заказу;
potwierdzenie zawarcia umowy — ратыфікацыя дагавора
potwierdzić
зак. пацвердзіць, сцвердзіць