Verbum

prószyć

незак. церушыць;

śnieg prószyć — снег церушыць

prószyć się

незак. церушыцца

próżnia

ж.

1. фіз. вакуум;

2. разм. пустка, пустая прастора;

trafiać w ~ę — не знаходзіць водгуку

próżniactwo

н. лянота; гультайства; дзяньгубства

próżniaczy

гультайскі, гультаяваты; лайдацкі

próżniak

м. гультай; лайдак; дзяньгуб; нераб; латруга

próżność

ж.

1. пустата;

2. марнасць, нікчэмнасць;

3. фанабэрыя, фанабэрыстасць, пыхлівасць

próżnować

незак. гультаяваць, гультаіць; ленавацца

próżny

1. парожні, пусты;

2. перан. ганарысты, пыхлівы, фанабэрысты;

na ~y żołądek — нашча;

odejść z ~ymi rękami — пайсці з пустымі рукамі;

przelewać z pustego w ~e — пераліваць з пустога ў парожняе

pruć

незак.

1. пароць;

2. рассякаць; разрываць; рваць