Verbum

prymus

м.

1. выдатнік; першы вучань;

2. прымус

pryncypalny

уст. галоўны

pryncypał

м. уст. прынцыпал, патрон; гаспадар; начальнік

pryncypialny

кніжн. прынцыповы;

pryncypialny człowiek — прынцыповы чалавек

Prypeć

ж. р. Прыпяць

pryskać

незак. пырскаць

prysnąć

зак. пырснуць

pryszcz

м. прышч; вудыр

pryszczaty

прышчаваты; з вудырамі

pryszczyca

ж. вет. яшчур