Verbum

kręgowce

мн. заал. пазваночныя (хрыбетныя) (Vertebrata)

kręgowy

пазваночны, хрыбетны;

rdzeń kręgowy — спінны мозг

krępacja

ж. разм., іран. збянтэжанасць; сарамлівасць;

mów wszystko, bez ~i — кажы ўсё, не саромся

krępować

незак.

1. турбаваць, перашкаджаць; бянтэжыць;

2. звязваць;

krępować jeńców sznurami — звязваць палонных вяроўкамі;

3. кніжн. стрымліваць, абмяжоўваць

krępować się

незак. саромецца, бянтэжыцца, адчуваць сябе няёмка;

~ł się nieznajomych — ён саромеўся незнаёмых

krępujący

няёмкі, нязручны;

znaleźć się w ~ej sytuacji — трапіць у няёмкае становішча;

~e warunki — нявыгадныя ўмовы

krępy

каржакаваты

krętacki

махлярскі, круцельскі, ашуканскі

krętactwo

н. махлярства, круцельства, ашуканства

krętacz

м. круцель; ашуканец