Verbum

krańcowo

krańcowość

ж. крайнасць;

wpadać z jednej ~ci w drugą — кідацца з адной крайнасці ў другую;

~ć poglądów — крайнасць поглядаў

krańcowy

1. крайні;

~e zmęczenie — крайняя стомленасць;

2. канцавы;

stacja ~a — канцавая станцыя

Krapkowice

мн. г. Крапкавіцы

krasić

незак.

1. запраўляць, закрашваць (ежу);

2. паэт. упрыгожваць, убіраць

kraska

ж. заал. сіваграк, сіваваронка (Coracias garrulus L.)

krasnoludek

м. гном;

Królewna Śnieżka i siedmiu ~ków — Беласнежка і сем гномаў

Krasnystaw

м. г. Красныстаў

krasomówca

м. красамоўца; прамоўца

krasomówczy

красамоўны;

talent krasomówczy — прамоўніцкі талент, талент красамоўства