Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aąceęghiklłmnoóprstuwy.

koronacja

ж. каранацыя

koronacyjny

каранацыйны

koronczarka

ж. каруначніца

koronka

ж.

1. карункі;

2. спец. каронка

koronkarka

ж. каруначніца

koronkarstwo

н. карункавая вытворчасць

koronkowy

карункавы

koronny

гіст. каронны; каралеўскі;

koronny świadek — галоўны сведка

koronować

незак.

1. каранаваць;

2. перан. вянчаць; завяршаць

koronować się

незак. каранавацца;

koronować się na króla — каранавацца на караля