Verbum

konspirator

м. канспіратар, падпольшчык

konspirować

незак.

1. канспіраваць, скрываць;

2. праводзіць нелегальную палітычную дзейнасць

konspirowanie

н. канспірацыя, канспіраванне

Konstantynopol ~u

м. г. Канстанцінопаль

konstatować

незак. канстатаваць; адзначаць;

konstatować fakty — канстатаваць факты

konstelacja

ж.

1. астр. сузор’е;

2. абставіны, акалічнасць; становішча;

konstelacja polityczna — палітычнае становішча

konsternacja

konsternacj|a

ж. збянтэжанасць, замяшанне, разгубленасць;

wywołać ~ę — выклікаць замяшанне

konsternować

незак. бянтэжыць; прыводзіць у замяшанне

konstrukcja

konstrukcj|a

ж.

1. канструкцыя;

~a mostu — канструкцыя моста;

~a zdania — канструкцыя сказа;

~a zawiła — складаная канструкцыя;

~a dramatu — будова (структура) драмы;

delikatnej ~i перан. далікатнага целаскладу;

2. канструяванне

konstrukcyjny

konstrukcyjn|y

канструкцыйны;

praca ~a — стваральная праца;

wady (zalety) ~e — канструкцыйныя недахопы (вартасці);

ściana ~a — каркас будынка