Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aąbceęijklłmnoóprsuwyzźż/

drużba

ж.

1. зборн. уст. шаферы; дружкі;

2. уст. дружба; сяброўства;

służba nie drużba прык. служба не дружба

drużka

ж.; гл. druhna1

drużyna

ж.

1. дружына;

2. каманда;

drużyna sportowa — спартыўная каманда;

drużyna reprezentacyjna — зборная каманда;

drużyna pociągu — цягніковая брыгада;

3. атрад;

drużyna harcerska — гарцэрскі атрад;

4. вайск. аддзяленне

drużynowy

начальнік гарцэрскай дружыны

drwa

мн. дровы;

gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą — лес сякуць – трэскі ляцяць; дзе п’юць, там і льюць

drwal

м. дрывасек; лесаруб

drwalnia

ж. дрывотнік; дрывотня

drwiąco

насмешліва; кпліва; з’едліва

drwiący

насмешлівы; кплівы; з’едлівы

drwić

незак. z kogo/czego 1. насміхацца, кпіць з каго/чаго;

2. грэбаваць кім/чым; ігнараваць каго; не звяртаць увагі; не зважаць на каго/што;

drwić z niebezpieczeństwa — не зважаць на небяспеку