łapa
łap|a
ж. лапа; рука;
dostać po ~ach — атрымаць па руках;
posmarować komu ~ę разм. падмазаць лапу, даць хабар каму;
precz z ~ami! — рукі прэч!
łapacz
м. разм. пагард. шпег, сачок
łapać
łapa|ć
незак.
1. лавіць, хапаць;
2. разм. хварэць;
dzieci co rok ~ją grypę — дзеці штогод падхопліваюць грып;
~ć oddech — хапаць паветра; хаўкаць;
~ć za slówka — чапляцца да слоў
łapać się
łapa|ć się
незак.
1. хапацца;
~ć się za głowę — хапацца (брацца) за галаву;
kot ~ał się gałęzi — кот хапаўся за галінку;
2. лавіцца; трапляцца;
~ć się na czym — трапляцца на чым;
~ć się na przynętę — лавіцца на прынаду
łapciarz
м. іран. лапатнік, лапцюжнік