Verbum

ładowacz

м. грузчык

ładować

незак.

1. грузіць; нагружаць; напаўняць; класці;

ładować statek — грузіць карабель;

ładować żyto — грузіць жыта;

ładować (w co) pieniądze — укладаць грошы (у што);

3. зараджаць;

ładować karabin — зараджаць вінтоўку;

ładować akumulator — зараджаць акумулятар

ładować się

незак. лезці, караскацца, узбірацца; увальвацца

ładowanie

н.

1. пагрузка; загрузка; напаўненне;

ładowanie towaru — пагрузка тавару;

2. зарадка; зараджанне

ładownia

ж.

1. склад;

2. мар. трум

ładownica

ж. вайск. патранташ

ładowniczy

1. пагрузачны;

2. м. вайск. зараджальнік

ładowność

ж. грузападымальнасць;

ładowność okrętu — грузападымальнасць судна

ładowny

1. нагружаны; напоўнены;

2. ёмісты

ładunek, ~ku

ładun|ek

м.

1. груз, паклажа;

nadawca ~ku — грузаадпраўшчык;

~ek bezcłowy — бяспошлінны (бязмытны) груз;

~ek gabarytowy — raбарытны груз;

~ek kontenerowy — кантэйнерны груз;

~ek tranzytowy — транзітны груз;

~ek ubezpieczony — застрахаваны груз;

~ek wartościowy — каштоўны (цэнны) груз;

~ek nieopatrzony w dokumenty — бездакументны груз;

2. вайск. зарад, набой;

ostry ~ek — баявы патрон;

ślepy ~ek — халасты патрон