Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż

łaciarz

м.

1. кравец, які папраўляе старое адзенне;

2. разм. абадранец

łaciasty

плямісты, стракаты, пярэсты

łaciaty

1. гл. łaciasty;

2. залаплены; залатаны

łacina

ж. лацінская мова; лаціна;

łacina ludowa — вульгарная лаціна

łaciński

лацінскі

łacnie

гл. łacno

łacno

уст. лёгка, без вялікіх намаганняў

łacny

уст.

1. лёгкі;

2. зручны

ład, ~u

м. лад, парадак;

dojść do ~u z kim/czym — дамовіцца; прыйсці да пагаднення з кім/чым;

bez ~u i składu — без толку; без сэнсу; без ладу

ładnie

прыгожа, хораша; прыемна;

to ładnie pachnie — гэта прыемна пахне;

ładnie ci w tym kapeluszu — гэты капялюш табе пасуе; ты добра выглядаеш у гэтым капелюшы