Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

konwersacja

konwersacj|a

ж. размова; гутарка;

prowadzić ~ę — гутарыць, размаўляць

konwersja

ж. эк. канверсія;

konwersja pożyczki — канверсія пазыкі

konwojent

м. канваір

konwojować

незак. канваіраваць

konwojowy

канвойны;

okręt konwojowy — канвойны карабель

konwój, ~oju

konw|ój

м. канвой; эскорт;

pod ~ojem — пад канвоем

konwulsje

мн. канвульсіі; сутаргі

konwulsyjny

канвульсіўны, сутаргавы

koń

м.

1. конь;

koń pod wierzch — верхавы конь;

koń pociągowy — запражны конь;

2. шахм. конь;

koń parowy (mechaniczny) — конская сіла;

na koń! вайск. на коні!;

pędzić co koń wyskoczy — імчацца на ўсю моц, імчацца стрымгалоў;

znają się jak łyse konie жарт. ведаюць адзін аднаго навылёт (навылет);

łaska pańska na pstrym koniu jeździ — панская ласка да парога;

zdrów jak koń — здаровы як конь (вол, бык);

zrobić kogo w konia разм. падмануць, абдурыць каго

końcowy

końcow|y

1. канцавы; апошні;

stacja ~a — канцавая станцыя;

2. канчатковы, заключны;

przemówienie ~e — заключнае слова