Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

końcówka

ж.

1. канцоўка; канец;

2. рэшта;

3. лінгв. канчатак; флексія;

4. шахм. эндшпіль;

5. спарт. фініш

kończyć

незак. канчаць, заканчваць;

kończyć co robić — заканчваць рабіць што;

kończyć życie — паміраць;

kończyć robotę — заканчваць працу

kończyć się

kończ|yć się

незак. канчацца, заканчвацца;

~ą nam się pieniądze (zapasy cukru) — у нас заканчваюцца грошы (запасы цукру)

kończyny

мн. анат. канечнасці;

kończyny górne — верхнія канечнасці;

kończyny dolne — ніжнія канечнасці

koński

końsk|i

конскі;

~ie zdrowie — здароўе як у вала;

~i ząb бат. зубападобная кукуруза;

mucha ~a заал. сляпень;

~i ogon — хвост, хвосцік (прычоска)

kooperacja

ж. кааперацыя; супрацоўніцтва;

kooperacja przemysłowa — прамысловая кааперацыя

kooperatywa

ж. кааператыў

kooperować

незак. супрацоўнічаць

kooptacja

ж. кааптацыя

kooptować

незак. кааптаваць