Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aąbceęijklłmnoóprsuwyzźż/

dostojnik

м. саноўнік

dostojność

ж.

1. годнасць;

2. уст. высокае званне; высокая пасада; сан

dostojny

1. паважаны, шаноўны;

2. ганаровы; высокі

dostosować

зак. дастасаваць, дапасаваць; прыстасаваць;

dostosować się

зак. дастасавацца, прыстасавацца

dostosowanie

н. дастасаванне

dostosowywać

незак. дастасоўваць, дапасоўваць, прыстасоўваць

dostosowywać się

незак. дастасоўвацца, прыстасоўвацца

dostrajać

незак.

1. настройваць, наладжваць;

dostrajać skrzypce — настройваць скрыпку;

2. прыстасоўваць, дапасоўваць;

3. kogo/co заканчваць апранаць (упрыгожваць) каго/што

dostrajać się

незак.

1. прыстасоўвацца;

2. заканчваць апранацца (упрыгожвацца)