Verbum

kazanie

н. казань, пропаведзь;

wygłaszać ~e — казаць казань; прапаведваць;

prawić komu ~e перан. чытаць мараль (натацыю) каму;

siedzieć jak na tureckim ~u — сядзець дурань дурнем

Kazaszka

ж. казашка

kazeina

ж. біял. казеін

kazeinowy

казеінавы;

klej kazeinowy — казеінавы клей

kazić

незак. уст.

1. псаваць, скажаць;

kazić obyczaje — псаваць звычаі;

2. пэцкаць, брудзіць;

kazić honor — пляміць гонар

Kazimierz

м. г. Казімеж

Kazimierza Wielka

ж. г. Казімежа-Велька

kazirodca

м. кровазмяшальнік

kazirodztwo

н. кровазмяшэнне

kaznodzieja

ж. прапаведнік