Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

kawalkada

ж. кавалькада

kawał

м.

1. кавалак, кусок;

kawał chleba — луста хлеба;

2. анекдот, показка, досціп, жарт;

dobry kawał — дасціпны анекдот (жарт);

tłusty kawał — непрыстойны анекдот;

zrobić co dla ~u — зрабіць што дзеля жарту;

wziąć kogo na kawał — узяць каго на шармака; пакінуць каго дурнем;

kawał czasu! — колькі часу!;

kawał chłopa — дужы хлопец; цэлы сажань у плячах;

kawał drogi — добры кавалак дарогі;

to ci kawał! — вось дык нумар (штука)!

kawałek

kawał|ek

м.

1. кавалак; кусок; луста;

rozlecieć się na ~ki — разляцецца на кавалкі;

pracować na ~ek chleba — працаваць на лусту (кавалак) хлеба;

~ek poematu — урывак паэмы;

2. муз. разм. пьеска;

3. ~ki мн. анектоды; показкі;

~ek ołówka (noża) — які-небудзь аловак (нож і да т.п.);

mówić — (разм.zalewać) głodne ~ki — плесці глупствы

kawałkować

незак. кроіць (дзяліць) на кавалкі

kawczy

kawcz|y

галчыны;

~e gniazda — галчыныя гнёзды

kawerna

ж. мед., геал. каверна

kawiarnia

ж. кавярня, кафэ

kawiarniany

які адносіцца да кавярні;

bywalec kawiarniany — заўсёднік кавярань

kawiarz

м. аматар кавы; каваман

kawior, ~u

м. ікра;

kawior ziarnisty — зярністая ікра;

kawior czarny (rosyjski) — чорная ікра;

kawior norweski — трасковая ікра