Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aądeęgiklłnoóprsśuyż. /

ministrant

м. царк. служка

Minojty

мн. в. Мінойты

minor, ~u

м. муз. мінор

minorowy

1. муз. мінорны;

akord minorowy — мінорны акорд;

2. перан. мінорны; сумны; засмучаны;

nastrój minorowy — мінорны настрой

minować

незак. мініраваць

minus

м. мінус;

plus minus — больш-менш; прыблізна; каля

minuta

minut|a

ж. мінута, хвіліна;

co do ~y — хвіліна ў хвіліну;

w ~ę — у момант;

za ~ę — праз хвіліну

minutnik

м.

1. таймер;

2. уст. мінутная стрэлка

minutowy

minutow|y

хвілінны, мінутны;

~e milczenie — хвіліннае маўчанне

Mińsk

м. г. Мінск, Менск