Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выда́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
выда́тна	выда́тней	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

выда́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

выда́тненька

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
выда́тненька	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

выда́тненькі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	выда́тненькі	выда́тненькая	выда́тненькае	выда́тненькія
Р.	выда́тненькага	выда́тненькай выда́тненькае	выда́тненькага	выда́тненькіх
Д.	выда́тненькаму	выда́тненькай	выда́тненькаму	выда́тненькім
В.	выда́тненькі (неадуш.) выда́тненькага (адуш.)	выда́тненькую	выда́тненькае	выда́тненькія (неадуш.) выда́тненькіх (адуш.)
Т.	выда́тненькім	выда́тненькай выда́тненькаю	выда́тненькім	выда́тненькімі
М.	выда́тненькім	выда́тненькай	выда́тненькім	выда́тненькіх

Крыніцы: piskunou2012.

выда́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

выда́тніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

выда́тны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	выда́тны	выда́тная	выда́тнае	выда́тныя
Р.	выда́тнага	выда́тнай выда́тнае	выда́тнага	выда́тных
Д.	выда́тнаму	выда́тнай	выда́тнаму	выда́тным
В.	выда́тны (неадуш.) выда́тнага (адуш.)	выда́тную	выда́тнае	выда́тныя (неадуш.) выда́тных (адуш.)
Т.	выда́тным	выда́тнай выда́тнаю	выда́тным	выда́тнымі
М.	выда́тным	выда́тнай	выда́тным	выда́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вы́даўжаны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вы́даўжаны	вы́даўжаная	вы́даўжанае	вы́даўжаныя
Р.	вы́даўжанага	вы́даўжанай вы́даўжанае	вы́даўжанага	вы́даўжаных
Д.	вы́даўжанаму	вы́даўжанай	вы́даўжанаму	вы́даўжаным
В.	вы́даўжаны (неадуш.) вы́даўжанага (адуш.)	вы́даўжаную	вы́даўжанае	вы́даўжаныя (неадуш.) вы́даўжаных (адуш.)
Т.	вы́даўжаным	вы́даўжанай вы́даўжанаю	вы́даўжаным	вы́даўжанымі
М.	вы́даўжаным	вы́даўжанай	вы́даўжаным	вы́даўжаных

Крыніцы: piskunou2012.

вы́даўжаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вы́даўжаны	вы́даўжаная	вы́даўжанае	вы́даўжаныя
Р.	вы́даўжанага	вы́даўжанай вы́даўжанае	вы́даўжанага	вы́даўжаных
Д.	вы́даўжанаму	вы́даўжанай	вы́даўжанаму	вы́даўжаным
В.	вы́даўжаны (неадуш.) вы́даўжанага (адуш.)	вы́даўжаную	вы́даўжанае	вы́даўжаныя (неадуш.) вы́даўжаных (адуш.)
Т.	вы́даўжаным	вы́даўжанай вы́даўжанаю	вы́даўжаным	вы́даўжанымі
М.	вы́даўжаным	вы́даўжанай	вы́даўжаным	вы́даўжаных

Крыніцы: piskunou2012.

вы́даўжыць

‘распасцерці, выцягнуць што-небудзь (рукі, цела); пазычыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum