адно́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адно́сны |
адно́сная |
адно́снае |
адно́сныя |
| Р. |
адно́снага |
адно́снай адно́снае |
адно́снага |
адно́сных |
| Д. |
адно́снаму |
адно́снай |
адно́снаму |
адно́сным |
| В. |
адно́сны (неадуш.) адно́снага (адуш.) |
адно́сную |
адно́снае |
адно́сныя (неадуш.) адно́сных (адуш.) |
| Т. |
адно́сным |
адно́снай адно́снаю |
адно́сным |
адно́снымі |
| М. |
адно́сным |
адно́снай |
адно́сным |
адно́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адно́счык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адно́счык |
адно́счыкі |
| Р. |
адно́счыка |
адно́счыкаў |
| Д. |
адно́счыку |
адно́счыкам |
| В. |
адно́счыка |
адно́счыкаў |
| Т. |
адно́счыкам |
адно́счыкамі |
| М. |
адно́счыку |
адно́счыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
адно́ўлена
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| адно́ўлена |
- |
- |
адно́ўлены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адно́ўлены |
адно́ўленая |
адно́ўленае |
адно́ўленыя |
| Р. |
адно́ўленага |
адно́ўленай адно́ўленае |
адно́ўленага |
адно́ўленых |
| Д. |
адно́ўленаму |
адно́ўленай |
адно́ўленаму |
адно́ўленым |
| В. |
адно́ўлены (неадуш.) адно́ўленага (адуш.) |
адно́ўленую |
адно́ўленае |
адно́ўленыя (неадуш.) адно́ўленых (адуш.) |
| Т. |
адно́ўленым |
адно́ўленай адно́ўленаю |
адно́ўленым |
адно́ўленымі |
| М. |
адно́ўленым |
адно́ўленай |
адно́ўленым |
адно́ўленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адно́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адно́ўлены |
адно́ўленая |
адно́ўленае |
адно́ўленыя |
| Р. |
адно́ўленага |
адно́ўленай адно́ўленае |
адно́ўленага |
адно́ўленых |
| Д. |
адно́ўленаму |
адно́ўленай |
адно́ўленаму |
адно́ўленым |
| В. |
адно́ўлены (неадуш.) адно́ўленага (адуш.) |
адно́ўленую |
адно́ўленае |
адно́ўленыя (неадуш.) адно́ўленых (адуш.) |
| Т. |
адно́ўленым |
адно́ўленай адно́ўленаю |
адно́ўленым |
адно́ўленымі |
| М. |
адно́ўленым |
адно́ўленай |
адно́ўленым |
адно́ўленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адно́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адно́ўлены |
адно́ўленая |
адно́ўленае |
адно́ўленыя |
| Р. |
адно́ўленага |
адно́ўленай адно́ўленае |
адно́ўленага |
адно́ўленых |
| Д. |
адно́ўленаму |
адно́ўленай |
адно́ўленаму |
адно́ўленым |
| В. |
адно́ўлены (неадуш.) адно́ўленага (адуш.) |
адно́ўленую |
адно́ўленае |
адно́ўленыя (неадуш.) адно́ўленых (адуш.) |
| Т. |
адно́ўленым |
адно́ўленай адно́ўленаю |
адно́ўленым |
адно́ўленымі |
| М. |
адно́ўленым |
адно́ўленай |
адно́ўленым |
адно́ўленых |
Кароткая форма: адно́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адно́ўнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адно́ўнік |
адно́ўнікі |
| Р. |
адно́ўніку |
адно́ўнікаў |
| Д. |
адно́ўніку |
адно́ўнікам |
| В. |
адно́ўнік |
адно́ўнікі |
| Т. |
адно́ўнікам |
адно́ўнікамі |
| М. |
адно́ўніку |
адно́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
адно́ўніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адно́ўніца |
адно́ўніцы |
| Р. |
адно́ўніцы |
адно́ўніц |
| Д. |
адно́ўніцы |
адно́ўніцам |
| В. |
адно́ўніцу |
адно́ўніц |
| Т. |
адно́ўніцай адно́ўніцаю |
адно́ўніцамі |
| М. |
адно́ўніцы |
адно́ўніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.