адно́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адно́ўчы адно́ўчая адно́ўчае адно́ўчыя
Р. адно́ўчага адно́ўчай
адно́ўчае		 адно́ўчага адно́ўчых
Д. адно́ўчаму адно́ўчай адно́ўчаму адно́ўчым
В. адно́ўчы (неадуш.)
адно́ўчага (адуш.)		 адно́ўчую адно́ўчае адно́ўчыя (неадуш.)
адно́ўчых (адуш.)
Т. адно́ўчым адно́ўчай
адно́ўчаю		 адно́ўчым адно́ўчымі
М. адно́ўчым адно́ўчай адно́ўчым адно́ўчых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)