Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’

мя́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мя́ты мя́тая мя́тае мя́тыя
Р. мя́тага мя́тай
мя́тае		 мя́тага мя́тых
Д. мя́таму мя́тай мя́таму мя́тым
В. мя́ты (неадуш.)
мя́тага (адуш.)		 мя́тую мя́тае мя́тыя (неадуш.)
мя́тых (адуш.)
Т. мя́тым мя́тай
мя́таю		 мя́тым мя́тымі
М. мя́тым мя́тай мя́тым мя́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

мя́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мя́ты мя́тая мя́тае мя́тыя
Р. мя́тага мя́тай
мя́тае		 мя́тага мя́тых
Д. мя́таму мя́тай мя́таму мя́тым
В. мя́ты (неадуш.)
мя́тага (адуш.)		 мя́тую мя́тае мя́тыя (неадуш.)
мя́тых (адуш.)
Т. мя́тым мя́тай
мя́таю		 мя́тым мя́тымі
М. мя́тым мя́тай мя́тым мя́тых

Кароткая форма: мя́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

мя́ў

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мя́ўканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. мя́ўканне
Р. мя́ўкання
Д. мя́ўканню
В. мя́ўканне
Т. мя́ўканнем
М. мя́ўканні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мя́ўкаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. мя́ўкаю мя́ўкаем
2-я ас. мя́ўкаеш мя́ўкаеце
3-я ас. мя́ўкае мя́ўкаюць
Прошлы час
м. мя́ўкаў мя́ўкалі
ж. мя́ўкала
н. мя́ўкала
Загадны лад
2-я ас. мя́ўкай мя́ўкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час мя́ўкаючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мя́ўкнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. мя́ўкну мя́ўкнем
2-я ас. мя́ўкнеш мя́ўкнеце
3-я ас. мя́ўкне мя́ўкнуць
Прошлы час
м. мя́ўкнуў мя́ўкнулі
ж. мя́ўкнула
н. мя́ўкнула
Загадны лад
2-я ас. мя́ўкні мя́ўкніце
Дзеепрыслоўе
прош. час мя́ўкнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мяў-мя́ў

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

Мяфё́давічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мяфё́давічы
Р. Мяфё́давіч
Мяфё́давічаў
Д. Мяфё́давічам
В. Мяфё́давічы
Т. Мяфё́давічамі
М. Мяфё́давічах

Мяфо́дзій

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Мяфо́дзій Мяфо́дзіі
Р. Мяфо́дзія Мяфо́дзіяў
Д. Мяфо́дзію Мяфо́дзіям
В. Мяфо́дзія Мяфо́дзіяў
Т. Мяфо́дзіем Мяфо́дзіямі
М. Мяфо́дзію Мяфо́дзіях

Мяха́ч

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мяха́ч
Р. Мехача́
Д. Мехачу́
В. Мяха́ч
Т. Мехачо́м
М. Мехачы́